|
Hüzün Adası, Duygu
Gemisi
Seni tanıdıktan sonra hep kızmışımdır zamana,ne
çabuk geçiyor diye...Oysa şimdi ben seni sensizlikle
yaşamaya mahkumum. Ne de zor seni sadece rüyalarımda
yaşatmak...Benim olmayacağını biliyorum.
Anlatsam sevgimi ,aşkımı
karşılıksız kalacağından korkuyorum .Ağzından çıkacak
bir Hayırcevabı inan ruhumu bedenimden ayıracak.
Yanında gölge olmuştum,sen
hiç farkıma varmamıştın. Her sabah yolunu gözler,dersten
çıkışını beklerdim. Herkes mutluluğun tadını çıkarırken
ben ayrılıkları ezberledim. Oysa ben gözlerine bakıp
yüreğine dalmak için neler vermezdim...Hiç bu kadar
çaresiz kalmamıştım. Çatlamış dudakların suya muhtaç
olduğu gibi ben de sana muhtacım.
Her gece hayaller kurardım.
Kurduğum hayallerde bile benim olmazdın. Sabaha kadar
uyutmazdın beni. Gece gündüze kavuşurken ben hala sana
kavuşamıyordum. Yüreğimi parçaladığın yetmezmiş gibi
şimdide beynimi kemiriyorsun. Doğmayı bekleyen güneş
gibi bekliyordum seni...Bıkmıştım artık acı çekmekten ve
ayrılıkları ezberlemekten. Mutluluğa hasret kalmıştı
yüreğim,tam beş yıl olmuştu karşılıksız aşkım başlayalı...
Hiçbir zaman cesaretli
olamadım. Yine ben senden habersiz, ben seni sensiz
yaşıyorum kardelenim. Yıllar çabuk geçti ben seni hayal
bile edemiyorum. Hayalin bile benden uzak...
Geçenlerde gördüm seni,
tam iki sene sonra. Yüreğim deli gibi çarptı. Ayakta
duracak takatim bile yoktu. Çocuğunu elinde görünce
kendimden geçtim. Önce gözlerim nemlendi, sonra usulca
dökülüverdi. Kirpiklerimin arasından birkaç damla yaş.
Umutlarım bir film şeridi gibi geçiyordu aklımdan. Sanki
bir kağıdın yanıp rüzgarla savrulması gibi tüm umutlarım
yok oldu. Olsun be kardelenim belki sana sahip
olamamıştım ama şunu bilmeni isterim ki, bende
yarattığın seni benden kimse koparmaz. |