|
Tabular Yıkılamaz
Eğer aşkımız yasak bir aşk olmasaydı, tabuları
yıkmak çok kolay olacaktı. Ama her iki tarafta evliyse
bu gerçekten çok zor. Biz böyle olacağını bilmedik belki
de...
İkimizde evli aklı başında,
aynı iş yerinde çalışan önceleri iki yabancı sonradan
aşık olan insanlardık. Ne olduğunu anlamadan bir
sevdanın içinde bulduk kendimizi. Önce bakışmalar,
ardından kuvvetli bir elektrik hissettik bir birimize
karşı. Ne o engel olabiliyordu bu elektriği ne de ben.
Ben evleneli henüz 1 yıl olmuştu. Onun evliliği ise 21
yıllıktı. Görüşmeye başladığımızda onu bu kadar
seveceğimi tahmin edemezdim. Artık iş çıkışı dışarıda
görüşüyor, birbirimizi görmediğimiz zamanlarda saatlerce
telefonda konuşuyorduk.
Sevgilim yaz başında
emekli olmuştu. Artık onu işyerinde görmüyordum.
Buluştuğumuz koridorlar, göz göze geldiğimiz onsuz
hiçbir anlam ifade etmiyordu.
Ekim ayından sonra telefon
konuşmalarımız azalmış, bir soğukluk girmişti
aramıza.Adeta telefon açmaktan korkuyordu. Belki de her
şeyi bu kadar hızlı ve çabuk gelişeceğini o da
anlayamamıştı.
En son 12 Aralık gecesi
görüştük. Bu son görüşmemiz oldu. Sevgili, tabular
yıkılamaz diyordu. Ve daha benimle görüşmek
istemediğini anlatıyordu. Ellerimi tutup öptü ve Hoşça
kal sevgilim dedi.
Haklıydı belki, ne de olsa
yıllardır alıştığı bir eşi vardı. Ve bir de çocuğu...
bütün suç bende diyordu, beni kendine bağladığını ,
baştan çıkardığını söylüyordu.5 Aydır ayrıyız. O günden
sonra onu ne gördüm ne de konuştum. Yalnız bir şeyi
unutmuştu. Beni parçalara böldüğünü .... O günden sonra
çok mutsuz günler geçirdi. Fakat biran olsun onu aşkını
kalbimden, kafamdan söküp atamadım.
Şimdi her akşam yüce
Allaha dua ediyorum. Arayıp sormasa da, sağ olduğunu
biliyorum.Artık bensiz de olduğunu biliyorum, bunlar
bile bana yetiyor. Her şeye rağmen sevgilim seni
gerçekten çok seviyor ve çok özlüyorum.. |