|
HANi
Hani erken inerdi karanlik,
Hani yagmur yagardi inceden,
Hani okuldan, işten dönerken,
Işiklar yanardi evlerde,
Eskidendi, çok eskiden.
Hani ay herkese gülümserken,
Mevsimler kimseyi dinlemezken,
Hani çocuklar gibi zaman nedir bilmezken,
Eskidendi, çok eskiden.
Hani hepimiz arkadaşken,
Hani oyunlar tükenmemişken,
Henüz kimse bize ihanet etmemiş,
Biz kimseyi aldatmamişken,
Eskidendi, çok eskiden.
Hani şarkilar bizi bu kadar incitmezken,
Hani körkütük sarhoşken gençligimizden,
Daha biz kimseye küsmemiş,
Daha kimse ölmemişken,
Eskidendi, çok eskiden.
Şimdi ay usul, yildizlar eski
Hatiralar gökyüzü gibi gitmiyor üstümüzden
Geçen geçti,
Geceyi söndür kalbim
Geceler de gençlik gibi eskidendi
Şimdi uykusuzluk
Mahkum...
Mahkumlara...
Gündüzleri istiyorum gecelerden,
Gecelerimi ise gündüzlerden
Ama ikisi de kaçmıştı,
Senin gibi...
Ben gizli sanıkken derin parmaklıklarda
Gardiyanın bile unuttuğu anahtardın belki de,
Kavgamda geri çektiğim yumruğum,
Kaybettiklerim, kazandıklarımdın,
Bunun adı mı aşk?
Hep büyük şehirlerde mi yaşanmalıydı?
Metropol militanları gibi mi?
Yoksa fakirhane kumarbazları gibi mi?
Biz hangisiydik?
Sorular cevapları çağırmıyordu artık,
Zaten önemli de değillerdi.
Tek şey önemliydi artık;
Solmamış
|
